Waarom een CEO zijn topkandidaat verloor
Een senior kandidaat belde me na een goed gesprek met de CEO van een multinational. “Leon, ik heb er nog eens goed over nagedacht. Ik doe het toch niet.” (tekst gaat verder onder de afbeelding)
Bij de opdrachtgever was de verbazing groot.
De oorzaak lag niet bij de functie. En ook niet bij de arbeidsvoorwaarden.
De oorzaak lag bij de manier waarop de CEO zichzelf, zijn organisatie en de rol positioneerde.
Hij ging uit van een oude werkelijkheid. Een werkelijkheid waarin hij verwachtte dat de kandidaat zich aan hém zou moeten verkopen. In plaats van andersom. Dat werkte misschien tien jaar geleden nog. In de huidige arbeidsmarkt is het een gegarandeerde manier om topkandidaten te verliezen.
High potentials en senior professionals zitten niet thuis te wachten. Ze hebben een uitdagende baan, een stevig basissalaris, een aantrekkelijke bonusregeling, invloed en perspectief. Ze staan niet aan het begin van een carrière. Ze hebben al iets te verliezen.
Precies daarom werkt een afwachtende houding niet meer.
De rollen zijn omgedraaid.
Senior kandidaten kiezen niet uit nood, maar uit overvloed. Zij hoeven niets te bewijzen. Jij moet hén overtuigen.
En dat geldt niet alleen voor de CEO.
Dat geldt voor iedereen die betrokken is bij het proces: directie, management, HR en recruiters.
Het beste talent wil geen algemeen verhaal. Het wil weten waar het instapt.
- Wat is het groeipad?
- Wat zijn de échte uitdagingen?
- Waar kunnen ze impact maken?
- En vooral: hoe ga jij investeren in hún succes?
Concreet. Eerlijk. Overtuigend.
De realiteit is simpel. In deze arbeidsmarkt wint niet degene met de hoogste titel of de meeste macht. In deze arbeidsmarkt wint degene die zijn verhaal kan verkopen.
Herkenbaar? Hoe zie jij dit terug in gesprekken met senior kandidaten?
